Over mij
Ik ben Danny Voorbij, holistisch coach in Velp. Ik begeleid mensen die vastlopen, wachten op zorg, of meer uit zichzelf willen halen.
Wie ik nu ben
Ik begin mijn dag graag op tijd. Niet omdat het moet, maar omdat rust aan het begin van de dag iets anders neerzet. Soms begin ik met een koude douche, meditatie of ademhalingsoefeningen. Soms ook niet. Mijn zoontje breng ik naar school, en zijn woorden draag ik mee: we hebben geen tijd voor haast.
In de praktijk zie ik geen klanten of cliënten. Ik zie mensen. Gelijkgestemden. Ieder op zijn eigen plek, in zijn eigen proces. En ik weet ook: het is soms makkelijker om iets toe te passen als iemand anders het tegen je zegt, dan wanneer je het op jezelf moet toepassen. Dat heb ik zelf ook mogen leren, van mensen die mij verder hielpen.
Ik sluit aan bij wie er tegenover me zit. Niet vanuit een vaste aanpak, maar vanuit echte aanwezigheid. Ik neem de tijd. Zo lang als nodig is, ook als dat langer duurt dan gepland staat. Nergens staat beschreven hoe lang een gesprek mag duren.
Ik hoor ook wat mensen niet zeggen. Er zit een rust in mij die ik meebreng, en mensen praten daardoor snel over wat er echt speelt. Ik werk niet vanuit boeken of richtlijnen, maar vanuit wat jij nodig hebt. Ook als je dat zelf nog niet weet, komen we daar wel bij. En als we er niet bij komen, mag dat ook. We hoeven niet altijd iets op te lossen. Ruimte geven aan wat er is, is soms genoeg.
Ik ben vader. En dat is misschien wel het meest wezenlijke wat ik over mezelf kan zeggen. De dagen dat mijn zoontje niet bij me is, merk ik dat. Maar als hij er is, ben ik er ook echt. Bewust aanwezig. Ik heb een tijd geleefd waarin ik dat niet kon, vanwege angst en paniek. Juist daarom weet ik hoe waardevol het is om gewoon samen te zijn, wat we ook doen. Hij maakt mij gelukkig.
Buiten de praktijk vind je me buiten. Bij paarden, in het water, in de natuur. Zwemmen of suppen geeft me een gevoel van vrijheid. Wandelen, bewegen, aanwezig zijn. Als ik geluk zie in de ogen van mensen die bij me komen, raakt me dat elke keer opnieuw.
“We worden geboren met gevoel en zijn gemaakt om te denken.”
Mijn opa
Wat ik jarenlang verzweeg
Jarenlang heb ik het niet toegegeven. Niet uit onwil, maar uit schaamte. Bang om niet begrepen te worden. Bang voor het label dat zou volgen als ik zou zeggen: ik loop rond met angst en paniek.
Dus vertelde ik het niet. Aan niemand, of zo min mogelijk. En terwijl ik zweeg, negeerde ik ook wat mijn lichaam me zei. Ik ging door. Over mijn grenzen. Steeds weer. Groter doen dan ik was, sterker doen dan ik was.
Vermijden werd mijn specialiteit. Zo vanzelfsprekend dat anderen er niets van merkten. Als ik iets niet wilde voelen, zorgde ik ervoor dat ik er niet mee in aanraking kwam. De wereld werd kleiner. Stukje bij beetje. Niet meer dit doen, niet meer daarheen gaan. Alles om de angst te vermijden. Tot het punt waarop ik bang was voor de angst zelf.
Wat ik toen niet wist: ik had PTSS. Geen idee. De klachten werden steeds heftiger, maar ik had geen woorden voor wat er in me omging. Totdat er eindelijk een naam was voor alles wat ik al die jaren had gevoeld. Dat moment gaf iets terug wat ik lang kwijt was: het besef dat ik niet gek was. Dat er een reden was.
Maar het benoemen alleen lost niets op. Jaren van negeren, doorduwen en over grenzen gaan hadden hun tol geëist.
Van overleven naar leven
Mijn lichaam en geest gaven het op. Ik viel uit, en gleed een depressie in.
Een depressie is een zwart gat. Als je probeert te klimmen, word je teruggetrokken. Alles voelt leeg. Het leven voelt leeg. Maar achteraf was de depressie ook een spiegel. De duidelijkste die ik ooit had. Ze liet me zien dat de antwoorden dicht bij me lagen. Waarom doe je nog wat je doet? Je mag ook anders. Je mag andere stappen zetten. Doe wat goed voelt voor jouw lichaam en geest. Leer je grenzen kennen. Leer weer genieten. Ga weer leven zoals je wilt, en zijn wie je bent.
Door bewuster te worden van mijn eigen zijn, door mezelf kwetsbaar op te stellen, groeide ik langzaam. Zelfvertrouwen kwam terug. De klachten verdwenen zoals ze ook gekomen waren: langzaam, naar de achtergrond. Tot ik op een dag merkte dat ik er bijna nergens meer last van had. En als ik soms toch iets voel, mag dat er zijn. Ik geef het aandacht en ruimte. Dat voelt fijn. Niet meer vechten, maar mezelf accepteren zoals ik ben.
Mijn aanpak
Hoe ik werk
Angststoornissen, stress, PTSS en burn-out zijn mijn expertise. Maar je hoeft daar geen last van te hebben om hier te komen. Soms wil je gewoon meer uit jezelf halen, beter in je vel zitten, of even stilstaan bij wie je bent en wat je nodig hebt. Je hoeft niet vast te zitten om hier te komen. Wat je ook meebrengt, ik stem persoonlijk af op wat jij nodig hebt.
Wil je een vrijblijvend gesprek plannen, dan kan dat. Mail, bel of WhatsApp mij en we maken een afspraak. De intake duurt +/- 60 minuten.
Op zoek naar ijsbad- en adembegeleiding als losse sessie? Bekijk ijsbadarnhem.nl
Klaar om kennis te maken?
De eerste afspraak van +/- 60 minuten is gratis en vrijblijvend. Stuur een e-mail, bel of app via WhatsApp.