In 2017, rond de geboorte van mijn zoon, werd ik stilgezet door een innerlijke vraag: Wie ben ik werkelijk? En leef ik het leven dat bij mij past?
Ik werkte in een omgeving waar veel druk en spanning aanwezig waren. Ik functioneerde goed, maar merkte dat ik steeds verder verwijderd raakte van mijn gevoel. Ik leefde vooral vanuit mijn hoofd, vanuit verantwoordelijkheid en controle. Ondertussen gaf mijn lichaam signalen dat het anders mocht.
In 2021 kwam er een moment waarop het niet langer ging zoals ik gewend was. Mijn lichaam en systeem vroegen om aandacht. Wat toen voelde als een dieptepunt, bleek uiteindelijk een keerpunt. Ik besloot hulp te zoeken en begon aan een intens proces van zelfonderzoek en bewustwording.
Ik ben mijn patronen, overtuigingen en oude pijnstukken gaan aankijken. Waar ik eerder controle probeerde te houden, leerde ik stap voor stap wat overgave betekent.
“We worden geboren met gevoel en zijn gemaakt om te denken.” aldus mijn opa
Die woorden kregen voor mij een nieuwe betekenis. Ik begon weer te voelen. Te vertragen. Te luisteren naar wat er in mij leefde.
Ik leef nu zoals ik dat wil, voel de vrijheid en geniet van het leven als vader.